LOL Trip

Hindi lang mga kaklase namen ang hindi nakaligtas sa pagbibinyag at pagpapangalanan naming sa kahawig nilang celebrities. Si Mrs. Valenzuela na teacher namen noon sa 3^rd year sa Araling Panlipunan ay napansin ko at ng kaibigan ko na hawig siya ni Cristy  Fermin. Kaya naman sa tuwing matatapos siyang baitiin ng buong klase bago magsimula ang klase niya ay sabay kaming kumakanta nang pabulong ng kaibigan ko ng theme song ng Cristy Per Minute.

Oras naman ng P.E. class noon at sa labas ang klase kay Mr. Pucan, gaya ng kinagawian magku-kwento lang pala siya, anupa’t naka jogging pants at rubber shoes ang lahat. Napansin ko at ng best friend ko ang ilong ni Mr. Pucan, may maliit na bagay na nakalambitin sa butas ng ilong niya. Lumapit pa kami ng konti at kunwari’y interesado sa pinagsasabi niya para makita ng  malapitan. Kulangot pala. Hindi namin mapigilan na tumawa habang pinagmamasdan ang mukha niya. Napansin kami ni Mr. Pucan at sabay tanong “Bakit kayo nagtatawanan, may dumi ba sa mukha ko?”. Hindi na kami umimik pero sa loob loob namen tawa kami ng tawa.

Halos iisa ang mukha ng katabi namen sa upuan mula sa unang taon hanggang sa ika-apat na taon. Higit sa barkasa ang nabuo sa apat na taon na iyon. Tulong tulong kami na parang iisang pamilya. At ito’y hindi maikakaila lalo na sa oras ng pagsusulit kung saan may mga nagigipit na kaklase. Sa klase ng Math iyon madalas. Kahit sabihin pang nasa cream section kami ay ganun talaga ang buhay. Sa Math hindi uso ang kodigo kaya naman lantarang pangongopya ang madalas gawin. Pero kung ang teacher ay katulad ni Mrs. Zaballero hindi pwede ang lantarang pangongopya dahil maski pagkurap mo’t pagkambyo nakikita niya. Sa sobrang suwerte ng batch namen ay dalawang beses naming siyang naging teacher sa Math. Kaya naman sa pagsusulit sa kanya ganito ang aming ginagawa: ang isa sa amen na magaling sa Math at maraming sagot ay gagawa ng pangalawang kopya ng kanyang sagot sa isang papel, tatayo siya at itatapon yon sa basurahan. Tatayo ang isa, pupunta sa basurahan at kukunin ang papel, pagkatapos niya itatapon niya ulet at iba naman ang dadampot.

Siguro nagtataka kayo at kabisado ko pa ren ang bawat pangalan ng naging guro namen. Hindi naman. Tulad ng teacher namen sa Physics nung 4^th year ay limot ko na. Paano ba naman sa tuwing babatiin siya ng good morning Miss _____ ay kaming nasa likuran nakaupo ay iba’t ibang pangalan ang sinasabi naming sa araw araw.

Pare, hayop yung napanood kong International movie, puro asian ang bida: sina Cho Pah, Khan Tut, Ting Gil, Kee Fay, Tarru Go at Wang Loo…

Bahay pokpok kahit munti, mga pekpek doon ay sari-sari, nilamas ang talong, isinobo ang mani ginalaw hinataw ng titi!

Jinakol ni lola, uupo’t lalabas na. At amoy melon ang susong binirotsa, titi ay kinamatis, isubo mo’t wag iluwa kaya sa paligid ligid ay puno ng tamod!

Ginawa ko po yung second stanza (proud pa e noh). Wala lang kulang kasi eh kaya dinagdagan ko. Kunwari ka pa eh kinanta mo.

Sa isang pampublikong mataas na paaralan iikot, magtatapos at magsisimula ang ginuhit ng tadhana ng buhay hayskul ng tagapagsalaysay at lahat ng taong nadamay sa kwentong ito.

“Wan word is enap por a waysman” – eto ang madalas sabihin sa amen ng 2^nd year P.E. teacher namen na si Mr. Pucan. Pero huwag ka, siya ay madaldal at makwento, huwag ka lang magkakamali sa pagbanggit ng pangalan niya at magkakasundo kayo. Naubos na nga ang isang oras sa klase nya wala pa syang nadi-discuss sa lecture nya hanggangs abutan siya ng pagtunog ng bell “O, class tandaan nyo wan word is enap por a…” “Waysmen!!!” dugtong namen.

Ganito talaga ang estudyanteng nakikinig ng maigi sa kanilang mga guro na pati mga pagkakamali nila e natatanim sa utak mo at matatawa ka na lang pag naalala mo.

Hindi lahat ng guro ay gusto namen. Galit kami sa mabababa magbigay ng grado at walang kakonsi-konsidirasyon. Si Mrs. Katon, 1^st year Science teacher namen. Hugis turumpo siya, kaya malayo pa lang natatanaw na siya mula sa hallway ng building namen habang kami’y nagkakasiyahan. “Andyan na si Skyclone” sigaw ng isa sa amen. Palibhasa puro isip bata pa noon kaya kung anong pangalan ng kontrabida sa mga cartoons sa telebisyon ay pinapangalan namen sa mga gurong ayaw namen. “Andyan na si Skyclone”. Magpapasukan na kami at isasara namen ang pinto namen na walang doorknob. Halos limang minuto siyang nakatayo sa pinto at pilit na binubuksan yon, lahat naman kami tahimik kunwari. Wala kang makikitang bahid ng ngiti sa mukha ni Mrs. Katon para bang galit lagi sa mundo. Wala rin syang masyadong make up kundi lipstick lang at naka stockings na butas. Mahilig siyang magbigay ng pagsusulit na wala naman sa ni-lecture nya ung sagot. Kaya lahat kami halos walang maisagot. Isang araw may mahabang pagsusulit kami sa Araling Panlipunan pagkatapos ng kay Skyclone. Lahat kami ay di  nakapag-aral. Hindi ako mapakali sa upuan ko dahil di ko alam kung saan ko ilalagay ang kodigo na naihanda ko para sa pagsusulit. Sa kalikutan ko natabig ko yung medicine box na project ko sa subject na Health. Nabasag yung amonya at nagsilbing teargas ito at dahilan upang maglabasan sa classroom ang buong klase. Nawalan tuloy ng klase kay Skyclone at maging sa sumunod na klase na Araling Panlipunan. Dahil don nailigtas ko ang buong klase sa pagsusulit at instant hero kagad ako. Sa tuwing may pagsusulit at hindi ako nakapag aral ganon lagi ang pinaplano kong gawin.

Asaran at tuksuhan ang karaniwang libangan naming noong highschool. Ang pikon talo! Pansinin at tapunan ng makamundong panlalait ang mga kaklase naming kakaiba ang itsura – may mahaba ang baba, may kulang sa height, may malaki butas ng ilong, may beluga, may malaki mata. Pero ang higit sa kanilang lahat ay si Diego. Medyo chubby ang labi niya na siyang kinahawig niya kay Diego ng Bubble Gang kaya yun na ren ang tawag namen sa kanya. Inaamin ko naman na ako ang numero unong mapanglait sa klase namen at si Diego madalas ang biktima ko. Minsan pumunta ang buong klase sa Araneta Coliseum para umatend ng mass doon. Oras ng komunyon pumila ang iba namen mga kaklase at ang iba nanatili kasama ko. Pinanood namen ang mga nakapila. Kahit malayo ay tanaw namen dahil nasa bandang itaas kami. Nang si Diego na ang nasa harap ng pari, sinabi ko sa katabi ko “Oy si Diego na!” Lahat kami ay tahimik na nakamasid ng maigi habang sinusubo sa kanya ang ostsa. Bigla kami natawa. Imbes na sa dila mailagay ay sa labi napunta at muntik pang malaglag.

Kamusta mga readersssss daming s hehehe.
Maghapong umuulan dito sa Emirates.   Sana ganito lage dito parang Pinas na ren.

Baka next time may bagong segment na ang blogs ko
tutal very infomative at educational ang blog ko… maglalagay ako ng
"Learn To Speak Arabic" section. Mga five to ten words mag popost ako
ng mga Arabic to English translations. Ehem syempre ung mga natutunan ko dito.
Para ito sa mga nais mag punta dito sa Middle East or sa Dubai mismo alam ko namang in-na-in ang pag
punta dito. Tapos tips na ren paano mag survive dito sa Dubai.

Pag tinopak lalo ako, lalagyan ko ren ng
"Christmas Countdown" segment.

Alam ko reng gustong gusto nyo yung mga jokes ko
dito kasi bawal ang korni dito. Lalo na naughty jokes. Kaya sana di ako maabusan wish nyo.

O paano kita kits sa bagong tambayan ng bayan.
Cheers!!!

Sabay naligo si Maria at ang limang taong gulang na anak niyang si Anna. Anna: ‘Nay ano yang maitim sa gitna ng mga binti mo? Maria: Eskoba yan anak, pam-pakinis ng kutis. Anna: Ah kaya pala makinis ang kutis ni Itay dahil kita ko siya ini-iskoba ni yaya ang pisngi ni itay habang nasa trabaho ka!

When you say: "Ako ang tigas sa amin." You really mean: "Ako ang tigas-saing ng kanin, tigas-sampay ng labada at tigas-sundo sa eskuwela ng mga bata. "When you say: "Gagawin ko kahit ayaw ng misis ko." You really mean: "Gagawin kong maghugas ng pinggankung ayaw niya, gagawin kong maglaba kung ayaw niya." When you say: "Kapag sinabi kong hiwalay, HIWALAY!" You really mean: "Hiniwalay ko na ang puti sa de-kolorat baka kumupas ang labada." When you say: "Lahat ng utos ko ay pasigaw." You really mean: "Hoy bilisan mo naman iyang kape at niniginaw na ako dito sa labahan!" When you say: "Ako ang laging nasusunod!" You really mean: "Oo, dear susunod na ako sa iyo sa palengke." When you say: "Nakukuha ko siya sa isang salita!" You really mean: "Honey, huwag mo na akong batukan at masakit!" When you say: "Inaabot siya sa akin ng mura!" You really mean: "’Ling naman, mura lang naman iyongsapatos na bibilhin ko!" When you say: "Nakukuha ko siya sa isang tingin!" You really mean: "Hon, patingin naman ng periodiko pagkatapos mong basahin." When you say: "Kaya ko siyang paluhurin!" You really mean: "Paluhod niyang sinabing ‘Hoy duwag, lumabas ka riyan sa ilalim ng kama kungdi tatamaan ka sa akin!’" When you say: "Hindi niya ako kayang paglabahin!" You really mean: "Hindi puede kasi hindi pa ako tapos mamalantsa".

Isang magandang dalaga ang nagpunta sa doctor upang magpagamot."Doc, masyado pong masakit ang boung katawan ko.""Hmmmmnnn, buong katawan? Be more specific." Bahagyang diniinan ng dalaga ng kanyang hintuturo ang kanyang tuhod, at siya ay namilipit sa sakit, halos di pa nakakanti ng kanyang hintuturo ang kanyang siko ng ituro niya ito sa Doctor at siya ay mapapaiyak sa matinding sakit, ganoon din ang resulta ng ituro niya kanyang ulo, kamay, mukha, paa at iba pang bahagi ng kanyang katawan. "Doc, baka po kaya mayroon na akong AIDS, o kaya nakulam ako?" "Kung hindi ka ba naman tanga. Eh, BALI ang hintuturo mo."

THE ECONOMIC downturn has prompted Filipino entrepreneurs to put up businesses and products with hilarious names in a bid to grab customers. And what catchy names they have come up with. There’s ”Cooking Ng Ina Mo,” a carinderia specializing in home cooked meals on Boni Avenue in Manduluyong City. Just a stone’s throw from it is a competitor called ”Cooking Ng Ina Mo Rin.” From the names, one could easily get an idea about the specialties of the eateries. Take for instance ”Caintacky Fried Chicken.” Where else, but in Cainta, Rizal. What about ”Blue Marilyn?” It’s a sing-along, ihaw-ihaw restaurant on Sucat Avenue in Para?aque. And ”Crispy Per Minute” is another giveaway. It offers crispy pata while ”Cleopata’s” is a bakahan and manukan. The owner of ”Babalik Karinderia” in Sto. Tomas, Batangas, seems to be confident that his customers will return to the eatery.

‘Cinna Von’Urban living has created a demand for laundry service especially among those who don’t have maids. If they live in Pasig City they can go to ”Cinna Von,” a laundrymat. In Legaspi Village in Makati, the woman who takes orders for ”Launderland” is reportedly named Alice. In San Juan, there’s a janitorial service company called City Cleaners whose slogan is: ”Talk dirty to me.” For those who enjoy beer, they can try ”Bali Gulp,” which is just beside Valley Golf on Sumulong highway in Antipolo. Those who work near Buendia and Taft Avenues could go to ”Beery Good.” A businessman or executive who wants to have a few drinks and feel not being hounded by his wife may have a good reason to tell her that he is in ”The Conference Room,” a nightclub formerly near P. Burgos in Makati. ‘O’Beer Time’Newsmen, however, prefer the ”The Other Office,” a bar in Ermita, Manila, or maybe ”O’Beer Time.”

These names are culled from a list of establishments that Filipino techies have gathered and shared with their friends on the Internet. The list includes the following: Fagoofyt (a children’s hair salon on J. Elizalde Avenue in BF Para?aque), Felix the Cut, Going Straight (a hair straightening salon in Megamall), D’Scalp (a barbershop on Evangelista Street in Makati), Curl Up And Dye (beauty salon) and Cutis (hair and skin clinic on South Superhighway); Beefer 150 (meat shop), Common Cents Store (sari-sari store), Happy Birthday Toyo (a soy sauce brand in the 70’s), Holland Hopia (owned by Mr. Ho; next door is Poland Hopia, owned by Mr. Po in Chinatown Manila), Bee Tin (Hopia Factory) and The Fried of Marikina ( fried chicken shop); Ali Baka (A shawarma shop), Ace-Deo Optical (Tanay, Rizal), Alabank (rural bank of Alabang), Beads and Pieces (bead shop), Berde Plants (plant shop in Glorietta), Doctor Sebago (Shoe Repair Shop, Pasay), Dear Hunter (mail order brides); The Enchanted Florist, Elizabeth Tailoring, Leon King Video Rental (Las Pi?as) and Fernando Pe’s Box Office Hits (video rental shop in Busuanga, Palawan). ‘Funeraria Mabuhay’ Faithfully Yours (detective agency in Kamagong, Makati), Farmacia With Love (drugstore ), Funeraria Mabuhay, Goldirocks (gravel and sand shop), Goto Heaven, Ho Kee Yah (pronounced ”OK Ah!” with a Chinese accent; Chinese restaurant on Session Road in Baguio). H. U. Kayin (deep-well drilling services), Income Taxi, INK-credible! (a tattoo shop in Bicutan), Inno Scents (car freshener found in a Caltex Starmart), James Tailoring, Jane’s Pondahan and Jean Tonic (denim shop, Shoppesville in Greenhills). Juice Co. (fruit juice stand), Labo Optical, Lalafca (novelty store), Let’s Goat-Together (kambingan cum beer garden), Mahal Kita Honey (bottled honey from Batangas), Maid To Order (maid placement agency), Mane Attraction (beauty parlor) and Mang Donald’s (burger joint, Naga City plaza that serves quarter pounders and the Big Mang! . . . Mak-Mak and a side order of Prince Fries). Mat & Jeep (jeep accessories shop), Meatropolis (meat shop), Meating Place (meat shop), Megamelt (ensaymada), Memory Drug (a Mercury Drug clone), Mercy Drug (another Mercury Drug clone in Olongapo), Miki Mao (noodle eatery), Motel Monaco and Nacho Fast (nachos to go). ‘Mercy Buko’ Mercy Buko (fresh coconut roadside shop), Pa-Kap-Log (budget breakfast package: pandesal, kape at itlog), Passers Buy (convenience store), Perfect-Lee (sari-sari store in Alabang), Perm Foundation (a Christian beauty salon) and Petal Attraction (flower shop). Pig Out (restaurant/take-out in San Antonio Village, Makati specializing in pork dishes), Pizza Hot (Pizza Place), Saudia Hairlines (beauty salon), Scissors Palace (barber shop), Second Time Around (second hand watch store), Side-saki (side street eatery beside Mandarin Hotel), Sophisticut (unisex hair salon), Star Wash (launderette) and Susan’s Roses (flower shop). ‘TapSi TurBi’ Su-To-Kil (a seaside wet market/eatery near Mactan shrine, called ”Su-to-kil,” which is great feast for ‘’sugba-tola-kilaw.”) Suzy’s Key Duplication, Sylvestre’s Salon, TapSi TurBi (tapa, sinangag, turon at bibingka) and 10/Q (convenience store chain). The Way We Wear (boutique), Tio Paeng Longganisa Stand (Pampanga), To Home It May Concern (furniture shop in Caloocan), Tree’s Company (artificial plant store, Pasay Road), Triple Bee (restaurant) and Tutti Fruit-asan (fruit stall); Wash & Carry (laundromat on Dian Street, Makati near Cash & Carry), Washing Well (laundromat), Windows & Doors ‘98 (sash factory), Wheels Fargo (eatery), yehey.com (Yahoo clone), Your Best Vet (veterinary clinic), What’s Disc? (novelty CD kiosk, Megamall) and Wrap and Roll (lumpia outlet, Quad, Makati). A menu in a seafood restaurant has these entrees: Isda best, Pusit to the limit and Hipon coming back.

A Filipino is having his "snack" (bread and ube jam), when an Caucasian American man chuckling chewing gum, sits down next to him. The Filipino ignores the Caucasian American who, nevertheless, starts a conversation. Caucasian American: "You Filipino folks eat the whole bread??" Filipino (in a bad mood): "Of course." Caucasian American: (after blowing a huge bubble) "We don’t. In the States, we only eat what’s inside. The crusts we collect in a container, recycle it, transform them into pandesal and export them to the Philippines ." The Caucasian American has a smirk on his face. The Filipino listens in silence. The Caucasian American persists: "D’ya eat jelly with the bread??" Filipino: "Of Course." Caucasian American: (cracking his gum between his teeth and chuckling). "We don’t. In the States we eat fresh fruit for breakfast, then we put all the peels, seeds, and left-over in containers, recycle them, transform them into jam and export them to the Philippines ." The Filipino (kind of pissed na!) then asks: "Do you have sex in America?" Caucasian American: "Why? Of course we do", with a big smirk. Filipino: And what do you do with the condoms once you’ve used them?" Caucasian American: "We throw them away, of course." Filipino: "In the Philippines, we don’t throw them. We put them in a container, recycle them, melt them down into chewing gum and export them to the States."